english
1960 Sonrası Sanat Kuramı ve Kurumu
Başlama-Bitiş Tarihi: 29.01.2013 - 05.03.2013
www.karsi.com
Yer: İstanbul
Son Yorumlar
Toprak
İlginç ve güzel bir sergi etkiliğine benziyor......
Öne Çıkan Yayınlar
Tarihin Derin Kazısı Olarak Sanat ve Duyarlılığın Kesişen Ufku
Yazar: Erkut Sezgin
Çeviri:
Yayın: Cem Yayınevi
Estetik - Modernizmin Tasfiyesi
Yazar: Ali Artun
Çeviri:
Yayın: İletişim Yayınevi
Yazar: Mehmet Yılmaz
Çeviri:
Yayın: Ütopya Yayınevi
Etkinlik Haberleri
Çeşitli ülkelerden seçilmiş 130 sanatçının katılımıyla Chianciano Sanat
Isparta Valiliği ve Süleyman Demirel Üniversitesinin düzenlediği, 3. Üniversi
“Anne, ben barbar mıyım?” başlığıyla gerçekleştirilecek 13. İstanbul Bienali&r
Tepebaşı Belediyesi tarafından düzenlenen 4. Ulusal Sanat Çalıştayı sona erdi. Te
- Bu da mı sanat ?

Yürütücü: Ezgi Bakçay

Yeni medya teknolojilerinin, küreselleşmenin, kültürel çeşitlilik söyleminin, gündelik görsel kültürle kesişmelerin ve disiplinlerarasılığın etkisiyle sanat, sanat tarihinin ve eleştirisinin sınırlarını zorlayan bir kültürel pratik haline geldi. Bugün, çağdaş sanat ticari yozlaşmanın kristalleşmiş hali mi? Yoksa politik mücadelelerinin yeni yoldaşı mı? Tartışmalar sürüyor. “1960 Sonrası Sanat Kuramı ve Kurumu” seminerleri Türkiye’yi de içine alan bir çerçeveden çağdaş sanata bakıyor. Konuk katılımcılar, sergi ve atölye gezileriyle, kentle ve çağdaş sanat alanıyla ilişkiler kurarak, bugünün sanatının oyun alanına giriyor. Beden, zaman, mekan, kültürel bellek, özne, dil ve kimlik tartışmaları bağlamında 1960 sonrası sanatına damgasını vuran anları, isimleri, işleri ve mekanları yakına getiriyor.

1. Hafta: Pop sanat ve Sitüasyonist Enternasyonal

1960’lı yıllarda sanat ve postmodernizm. Andy Warhol ve Guy Debord gösteri toplumunu yorumluyor: Popüler kültür ve sanat ilişkisinin değişiminde fotoğrafik imgenin rolü ve simülasyon… Warhol fabrikasından seri üretim “makinesel züppelik”…Uluslararası Durumcular, kaldırım taşlarının altındaki plajı arıyor, asıl gösteri şimdi başlıyor…

2. Hafta: Neo-Avangard nedir?

Kavramsal sanat, Fluxus, fakir sanat, beden sanatı, performans… Çağdaş sanat üretiminde bir özgürleşme alanı olarak beden. Sokakta eylemde, sanat ve siyaset arasında, doğrudan demokrasi için boks müsabakası… Neo-Avangard “gerçekliğin” geri dönüşü mü?

3.Hafta: Çağdaş sanatta fotoğraf, video, yeni medya

Fotoğrafın gerçekle ilişkisini dinamitlemenin aracı olarak fotoğrafik yeniden üretilebilirlik, foto-metinler, süpergerçekçilik, çağdaş sanatçının aracı olarak fotoğraf ve video. Minimalist-feminist performans sanatçıları sayesinde gelişen video sanatı, onlar için sonunda "görüyorum" demekti. Teknolojik buluşların performatif-kültürel bir mücadele tarzına dönüşme macerası: İnternet sanatı, yeni medya, dijital sanat.

4.Hafta: Sokak sanatı, yeni tip kamusal sanat ve ilişkisel estetik

Sanat ve politikanın alternatif eklemlenmeleri: Bir parkı korumak için örgütlenmek, evsizler için barınaklar inşa etmek ya da işgal etmek, tüm halkın ücretsiz kullanımı için yüzme havuzu kiralamak … “Komünite temelli sanat”, “proje temelli sanat”, “yeni tip kamusal sanat”... adı ne olursa olsun bu deneyimleri Sanat kurumunun mevcut tanımlarıyla kavramak zor. Zaten tanımlar, sanatı kamusal alanda, toplumsal bir eyleme dönüştürmeye çalışanların umurunda bile değil. Sanat ve aktivizm arasında çapraz geçişler bölgesine giriş serbest.

5. Hafta: Dünyada çağdaş sanatın markaları

Çağdaş sanat müzeleri, galerileri, müzayedeleri ve fuarlarıyla dev bir küresel sanat piyasası haline geldiğinden beri, şok ve sansasyon astronomik fiyatlara alıcı buluyor. 2000’li yıllarda Çağdaş sanatın işletme modelleri içinde sanat yapıtının değeri nasıl belirleniyor? Britanyalı Genç Sanatçıları bu derece çekici kılan nedir? 12 milyon dolarlık köpekbalığından sonra sanat tarihinin ve eleştirisinin geleceği ne olacak? Ekonomik kriz sanatçıları da vurur mu? Küresel kentler arası rekabette bienallerin etkisi nedir? Güncel sanatın bir geleceği var mı? Yoksa tüm bunlar bir komplomuydu?


6. Hafta: Türkiye’nin özgül koşullarında “güncel sanatın” güzergahları.

1970’lerde birkaç sanatçının kavramsalcılık-sonrası sorunsalları ele almasıyla başlayan serüven, 90’lı yıllarda modernizm, milliyetçilik, militarizm karşıtı politik söyleme dönüştü. 2000’li yıllarda neo-liberal politikaların güncel sanat üzerindeki etkileri izliyoruz. Türkiye’de güncel sanat alanının kurumsallaşma sancıları, sanatçıların modernlikle hesaplaşması, önemli aktörler, kırılma yaratan sergiler ve eylemler, temsilleri ve temsilcileriyle bugünün Türkiye’sinde “güncel sanat”. 

Henüz yorum yapılmamış.